Jak młodzi wrocławianie rozbili mury ograniczeń

W minionym tygodniu miałam niezwykłą przyjemność uczestniczyć w działaniach wolontaryjnych, prowadząc zajęcia rozwojowe w jednej z wrocławskich świetlic środowiskowych. Temat, który wzięliśmy na tapetę, jest bliski każdemu z nas, a mianowicie – przekonania ograniczające i skuteczne metody radzenia sobie z nimi.

Przygotowałam na tę okazję specjalne ćwiczenie, oparte na głębokiej metaforze. Potrzebowaliśmy opowieści, która uświadomiłaby młodym ludziom, jak często sami budujemy swoje więzienia.

Moja autorska bajka “O królu, który bał się deszczu

Dawno, dawno temu, w sercu Kwitnącej Krainy, mieszkał Król Ograniczony I. Król ten, choć miał piękne zamki i żyzne pola, całe życie spędzał w jednej małej, betonowej wieży, którą sam dla siebie zbudował. Powtarzał ciągle to samo, smutne zdanie:

Jestem za kruchy, by dotknęła mnie kropla deszczu. Jeśli wyjdę, rozpadnę się na kawałki.

Mieszkańcy krainy wiedzieli, że to nieprawda. Był silny jak dąb! Jednak Król tak często to powtarzał, że w końcu jego betonowa wieża stała się dla niego jedyną rzeczywistością. Nigdy nie zobaczył kolorów tęczy, nigdy nie poczuł zapachu mokrej ziemi po burzy. Zamiast cieszyć się życiem, kurczowo trzymał się swojego przekonania o własnej kruchości. Jego strach przed jedną kroplą deszczu był jego ograniczającym przekonaniem, które odebrało mu całą Krainę.

Z bajki do działania czyli siła kart i perspektywy

Właśnie ta bajka stała się punktem wyjścia do naszej pracy. Następnie, wykorzystując karty metaforyczne LUMICO, zaprosiłam uczestników do głębokiej introspekcji.

  1. Wybór Blokady
    Poprosiłam, by wylosowali kartę, na której był rysunek, a która ich zdaniem najlepiej obrazuje przekonanie, które w jakiś sposób ich blokuje, które ich stopuje i nie pozwala iść dalej.
  2. Opowieść i Empatia
    Każdy opowiedział, co widzi na swoim rysunku i jak łączy się to z jego największym przekonaniem ograniczającym.
  3. Wymiana Perspektyw
    A potem nadszedł moment wow. Każdy miał popatrzeć na kartę osoby siedzącej po prawej stronie i opowiedzieć, jak on czyta ten rysunek w kontekście usłyszanej przez swojego sąsiada historii. To było super! Pogłębienie perspektywy z zewnątrz często pozwalało młodzieży dostrzec nie tylko nową interpretację, ale i zalążek rozwiązania.
  4. Szukanie Rozwiązania
    Następnie, gdy już poeksplorowaliśmy rysunek z jednej strony kart LUMICO, uczestnicy odwrócili kartę na drugą stronę, na stronę ze zdjęciem i zastanowili się, jakie konkretne rozwiązanie podpowiada im to konkretne zdjęcie.

Potencjał tkwi w nas czyli nasze Zasoby!

Na sam koniec, rozdałam małe kółka z napisem ZASOBY i poleciłam, by każdy przypomniał sobie sytuacje z życia, w których osiągnął sukces. Nieważne mały lub duży, nie chodziło tu o ocenianie, i zastanowił się:

Jakie zasoby wykorzystał wtedy? I co najważniejsze, jak może je wykorzystać w walce z ograniczającymi go dziś przekonaniami?

Uświadomienie sobie, jaki ogromny potencjał w nas drzemie, było najmocniejszym momentem tego spotkania. To były super warsztaty i cudowna grupa młodzieży. Cudownie jest pomagać w rozwoju i widzieć, jak te młode osoby podnoszą głowę i idą do przodu, nie oglądając się za siebie!


A Ty? Jaki kamień zrzucisz dziś ze swojego plecaka, by swobodniej iść do przodu?



Postaw mi kawę na buycoffee.to